“Bəqərə” surəsi (14-cü hissə)

﴿وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُونَ﴾

“Onlar iman əhli ilə rastlaşdıqda deyirlər: “Biz də iman gətirmişik.” Amma öz şeytan sifətləri ilə xəlvətə çəkildikdədeyərlər: “Biz sizinləyik, biz yalnız iman əhlini məsxərə edirik.”

Nöqtələr

◘“Şeytan” “şətən” sözündən olub, xeyirdən uzaqlaşmış deməkdir. Azğınlıq kimə təlqin olunursa, bu söz ona da aiddir. Çirkin əməlli, haqdan uzaq olan insanlara da bu ad verilir.

Bildirişlər

1. Münafiq çörəyi günün məzənnəsi ilə yeyir. (Yəni, kiminlə xəlvətə çəkildisə, ona xoş gəlmək istəyir.

2. Hər “iman gətirdim” sözünə etimad göstərmək olmaz.

3. Münafiqlərdə sədaqət cəsarəti yoxdur. Onlar möminlərdən qorxur və çəkinirlər. Münafiqlər möminlərlə aşkar görüşür, küfr başçıları ilə isə xəlvətdə bir araya gəlirlər.

4. Münafiqlərin dostları da şeytansifətlərdir.

5. Kafirlərlə münafiqlər arasında iş birliyi vardır. Münafiqlər kafirlərdən göstəriş alırlar.

6. Münafiqin imanını izhar etməsi müvəqqətidir. Onun küfrü isə davamlı və sabitdir.

7. Münafiqlər kafirlərlə yalnız həmfikir deyillər, onlar bir-birlərinə kömək də edirlər. Ayənin mətnindəki “məə” sözü həmfikirlikdən əlavə, həmkarlığın da olduğunu bildirir.

8. Münafiqlər möminlərə istehza edirlər.

Kitabın adı: Nur təfsiri (birinci cild)

Müəllif: Möhsin Qəraəti