Heç kəsi əliboş qaytarmamaq 

Həzrət İbrahimin(ə) gözəl xüsusiyyətlərindən biri bu idi ki, o, qapısına gələn, ona ağız açan bir insanı heç vaxt əliboş qaytarmazdı.
قَالَ الصَّادِقُ(ع): اِنَّمَااتَّخَذَ اللّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلاً لأنه لم يريد حداً
İmam Sadiq(ə) buyurur: “Həzrət İbrahim(ə) onun qapısına gələn (ona ağız açan) şəxsi əliboş yola salmadığına görə Allah-təala onu Özünə xəlil etdi.”
Tarix boyu görsənmədi ki, bir nəfər İbrahim(ə)-ın qapısına gedib ona ağız açdıqda əliboş qayıtsın. Və hər kəsin ona ehtiyacı olduğunu hiss etdikdə onu möhtac qoymazdı. Hər kəsdə bu xüsusiyyət olarsa cənnətə gedər. Həzrət İbrahimi(ə) də cənnətə aparan məhz onun bu və bu kimi xüsusiyyətləri olmuşdur. Çünki Allah-təala insanı onun zahiri gözəlliyinə görə yox xüsusiyyətlərinə görə cənnətə və ya cəhənnəmə aparır. Mümkündür bir şəxs zahiri cəhətdən çox gözəl bir insan olsun lakin pis xüsusiyyətlərinə görə cəhənnəmə gedir. Lakin zahiri kifir elə insanlar vardır ki, onların gözəl xüsusiyyətləri onları cənnətə aparıb çıxarır.
Odur ki, Həzrət İbrahim(ə) heç kəsi əliboş yola salmazdı. Allah təala bizlərə də belə bir xüsusiyyətdə olmağı tövsiyə etmişdir.
قَالَ رسول الله(ص): من قضى لأخيه حاجة كان كمن عبدالله دهرا
Həzrət Peyğəmbər(s) buyurur: “Mömin bir şəxsin bir istəyini yerinə yetirən şəxs Allaha bir ömr ibadət edən şəxs kimidir.”
Ümumiyyətlə insan gərək biri ona ağız açdıqda onu bacardığı qədər əliboş yola salmasın.
İmam Hüseyn(ə) buyurur: “Səndən bir şey istəyən şəxs öz hörmətini itirir, sən isə onun istəyini yerinə yetirməməyinlə öz hörmətini itirmə!”
Ayətullah Bürucirdinin barəsində alimlərdən biri belə bir hadisə nəql edir. Yuxuda gördüm ki, böyük və əzəmətli bir məclisdir və böyük alimlər orada əyləşiblər. Məclisin başında şəxsən Peyğəmbər(s), onun sağ tərəfində Ayətullah Bürucirdi əyləşmişdi. Mən yuxuda öz-özümə fikirləşirdim ki, Şeyx Müfid, Müqəddəs Ərdəbili, Seyyid Mürtəza kimi böyük olimlər ola-ola niyə görə Ayətullah Bürucirdi Həzrət Peyğəmbərin(s) yanında əyləşib. Bu məndə çox təəccüb doğurdu. Görəsən hansı xüsusiyyətə görə Peyğəmbər(s) Ayətullah Bürucirdini öz yanında əyləşdirib? Birdən gördüm ki, Həzrət Peyğəmbər(s) əli ilə Ayətullah Bürucirdini işarə edərək buyurdu: “Heç kəsi öz qapısından əliboş yola salmadığına görə.”
Bu əməl çox gözəl bir əməl və xüsusiyyətdir. Əgər insanın öz qonşusu namaz qılmasada, oruc tutmasa da belə qapıya gəldikdə onun ehtiyaclarını bacardığı qədər ödəmək çox gözəl bir əməldir. Allah belə xüsusiyyətli insanları sevir. Əhli-beyt(ə) da bu cür xüsusiyyətli insanlar idilər. Onların düşmənləri belə qapılarına gəlsəydi onları əliboş yola salmazdılar. Əbdülməlik ibn Mərvan İmam Səccadın(ə) düşmənlərindən biri idi. O, İmam Səccadın(ə) evinin damın uçurtmuşdur. Bir zaman gəldi ki, Mərvan özü evsiz qaldı. Hər kəsə ağız açdısa faydası olmadı. Ona İmam Səccadın(ə) yanına gedib ondan kömək diləməsini tapşırdılar. O, İmamın hüzuruna utana-utana gəlib ondan kömək istədi. İmam Səccad(ə) buyurdu: “Mənim iki evim var. Bu evdə qalmaq istəyirsənsə mən köçüm o biri evə sən gəl burada qal. Burada qalmaq istəmirsənsə get o biri evdə yaşa.”

Kitabın adı: Məfatihul Cinan