Tehranda bir alim nəql edir ki, mən hər axşam Hüseyniyədə minbərə gedər, dərs deyər mozə edərdim...
İşim əsasən cavanlarla idi. Onlarla daha çox söhbət edirdim. Bir gün bir cavan gəldi.Təqribən 30 yaşı olardı. Dedi ki, Ağa səninlə söhbət etmək istiyirəm. Dedim yaz . O isə yazılmalı olmadığını bildirdi. Dedim bir şeyi ki, yaza bilmirsən, dilə gətirmək çətin olar. Sabah gətirib mənə bir kağız verdi. Kağızı oxudum, dedim elə bu mən axtaran cavandır. Səhər gəlib onu axtarıb Hüseyniyədə tapdım. Və dedim ;
-" Səninlə söhbət etmək istiyirəm" Dedi ;
-"Onda bir yerdə oturub söhbət edək."
Cavan dedi ;
-"Ağa məni necə görürsən ?"
-"Dedim mən görücü deyiləm"
Dedi ;
-"Yəni məni necə tanıyırsan ?"
Dedim ;
-"Dindar bir şəxs kimi"
Başladı ağlamağa ki ;
-" Məni tanımırsan, mən elə günahkar insan olmuşam ki, heç təsəvvürdə edə bilməzsən. Amma Zəhra (s.ə) əlimi tutdu."
Başladı danışmağa.

-"Biz cavanlarla bir ev tutmuşduq ki, o evdə günah işlərlə məşğul olurduq. Cavan qızları aldadıb oraya gətirirdik. Başdan - başa haram işlərlə məşğul idik. Nə Allah, nə imam, nə namaz, nə aşura heç nəyə inanmırdıq. Ancaq keyf edən insanlar idik. Məhərrəm olanda deyirdik ki ;
-"İki ərəb bir-biri ilə döyüşüb bizə nə onlardan."
Bir gün aşura gününə təsadüf edirdi. Yenə o evə gəldim. Gördüm ki, heç kim yoxdu. Öz- özümə dedim ;
-"Görəsən bunları hansı molla aldadıb ki, bu gün bura gəlməyiblər."
Və maşına minib , çıxdım yola ki, kimisə aldadıb gətirim o evə. Bir xanım qız tələsirdi , Hüseyniyə getmək istəyirdi, onu maşına götürüb, yuvamıza gətirdim. Qız başladı ağlamağa , yalvarmağa ki ;
-"Sən necə kişisən bu gün aşuradı belə iş tutursan. İmam Zaman (ə)-dan utanmırsan? İmama əziyyət verirsən bu işinlə. Heç olmaya bir gün etmə bu işi, bir gecə kişi ol günah etmə, Hüseyndən (ə) utan."
Mənə təsir etdi bu sözlər. Dedim ki ;
-"Yaxşı bir gün günah etməyəcəm, görək Zəhra (s.ə) mənə necə kömək edecək."
Xanim qız isə dedi ;
-"Sən bir gün etmə Zəhra (s.ə) sənin əlini tutacaq inşaƏllah" Mən onu maşına mindirdim və Hüseyniyəyə gətirdim. Maşında elə ağlayırdı, elə titrəyirdi ki, mənə çox təsir etdi. Evə gəldim anam, atam, bacımda evdə yox idilər, onlar da məscidə getmişdilər.
Televizoru açdım, gördüm ki, İmam Hüseynin (ə) hərəmini canlı göstərirlər, və bir tərəfdə də rozə deyilir. Çox təsirləndim. Ağlamağa başladım.Günahlarım bir-bir gözlərimin qarşısına gəldi. Ah- nalə etdim. Ürəyim çox kövrəldi. Ağlaya-ağlaya zümzümə edirdim ki;
-"Ya Hüseyn (ə) əlimi tut, Ya Zəhra (s.ə) əlimi tut deyə ah-nalə etdim."
Evdə heç kim yox idi deyə gecəni səhərə qədər ağlamaqla keçirdim. Səhərə yaxın valideynlərim evə qayıtdılar. Anam otağa daxil oldu məni bu halda görüb dedi ;
-"Rzacan səndən Hüseynin ətri gəlir."
Özümü atdım onların ayağına ağladım üzr istədim, çünki onlara çox əziyyət etmişdim. Onlar çox sevindilər ki, mən peşiman olmuşam.
Sabahısı günü qara libas geyinib, məscidə yollandım. Məni hamı tanıyırdı. Bilirdilər ki, əvvələr mən nə günah sahibi idim. Amma məni çox gözəl qarşılayirdılar . Mərsiyə deyilərkən mən də əlimə zəncir alıb vurmağa başladım. Zənciri kürəyimə vurduqca o qızın sözləri yadıma düşürdü və daha da güclü vururdum ki, mən öz günahımla nə qədər Hüseynə (ə), Zəhraya (s.ə) əziyyət etmişəm. Beləliklə mən də oldum heyyətdən. Əzadarlıqlarda iştirak etdim. Bir gün moizə edən ağa mənə dedi ki ;
-"Səni Kərbəlaya aparmaq istəyirəm" Dedim "Axı pulum yoxdu."Dedi ki, pul lazım deyil. Elə bir neçə gündən sonra özümü Kərbəlada altı guşəli zirehin yanında gördüm. Özümü atdım zirehə və başladım züm-zümə edərək ağlamağa ki ;
-"Hüseyncan gəlmişəm nokərin olam Ağa tut əlimnən yalvariram sənə, qul qüsurlu olsa da Şah kərəmli olar Ağacan"
Və bir neçə müddət keçdi. Mən iş sahibi oldum. Pulum vəzifəm, hər şeyim oldu. Və mənə nəsib oldu getdim Məkkəyə . Birdə gördüm ki, Bəqidə ayaq yalın Xanim Zəhranın (s.ə) pak və müqəddəs qəbrini axtarıram. Öz-özümə ürəyimdə deyirəm ki ;
-"Ya Zəhra (ə.s) bir gecə sizi qəbul etdim siz bir gecəyə xatir mənə nələr verdiniz. Məni həm Kərbəlayi etdiniz, həm Hacı etdiniz.

Beləliklə bir gün anam mənə dedi ;
-"Rzacan gəl səni evləndirək."
Dedim ki, necə məsləhətdir. Anam bir qız soraqlaşıb tapdı və dedi ki, çox möminə bir qızdır. Beləcə onlara elçiliyə getdik. Qızın atası məni o biri otağa aparıb mənlə söhbət elədi. Dedi oğlum;
-"Mən soraqalaşmışam sənin haqqında hər şeyi öyrənmişəm, səni tanıyıram əvvəlindən də xəbərim var. Amma mənə keçmişin maraqlı deyil. İndi bilirəm ki, sən dindarsan, Hüseyn (ə) aşiqisən. Heç vaxt Hüseyndən (ə) ayrılma"

Mən qalxıb onu qucaqlayıb öpdüm, dedim oldu atam, mən hər zaman Hüseynçi olaraq qalacam .
Və otağa qayıtdıq, qız bizə çay gətirdi. Çayi mənə təqdim edəndə mənə baxdı. O məni mən də onu tanidim. Bu məclisə gedərkən onun başını aldadaraq o evə gətirib onunla zina etmək istədiyim lakin məni Zəhraya (s.ə) and verdirib bu işdən yayindiran xanim idi. Birdən padnus əlindən yerə düşdü və yerə yıxıldı . Anamla bacım onu o biri otağa apardılar. Həmən otaqdan ya Zəhra (s.ə) deyərək ağlamaq səsi
gəlirdi, mən də gəldim o biri otağa anamdan nə olduğunu soruşdum, anam dedi ;
-"Bilirsən Rzacan bu qız nə deyir? Bu gecə yuxuda Həzrəti Zəhranı (s.ə) görüb. Xanım Zəhra (s.ə) ona sənin şəklini göstərib və deyib ki, bu oğlan bu axşam sənə elçi gələcək, onu rədd etməyəsən. O mənim Hüseynimlə yeni dost olub.
Beləliklə bir gecə günahı tərk edib Həzrəti Zəhranın (s.ə), Hüseyninin (ə) sevimlisi oldum.

İlahi bizləri də Əhli Beytin (ə) dostlarından qərar ver Amin...